اسیدهای آمینه در تغذیه جوجه گوشتی

در شرایط پرورشی تجاری، تأمین سطوح کافی اسیدهای آمینه در جیره برای عملکرد بهینه گله های مرغ گوشتی اهمیت زیادی دارد. اصلاح نژاد جوجه های گوشتی باعث ‌کاهش مصرف خوراک به ازاء هر واحد افزایش وزن روزانه و همچنین افزایش پتانسیل آنها در تولید گوشت نسبت به دهه های قبل شده است. این امر باعث شده که از سطوح بالاتر اسیدهای آمینه در جیره برای بهبود عملکرد و بازده تولید جوجه های گوشتی استفاده شود. امروزه از اسیدهای آمینه سنتتیک برای افزایش بهره وری و کاهش هزینه ها در ساخت دان و کنسانتره مرغ گوشتی استفاده می شود. اصلاح نژاد جوجه های گوشتی در ۱۰ سال اخیر باعث شده وزن ۴۲ روزگی به میزان ۵۵۰ گرم در سال افزایش یابد، بنابراین لازم است از جیره های غنی تری نسبت به گذشته استفاده شود. در عمل ۲ استراتژی برای استفاده از اسیدهای آمینه وجود دارد، یکی فرموله کردن جیره ها با میزان پایین اسیدهای آمینه برای حداقل کردن هزینه تولید و یا فرموله کردن جیره با سطوح بالای اسیدهای آمینه برای بهینه کردن تولید گوشت سینه و افزایش وزن نهایی.

اهمیت لیزین جیره در بازده تولید گوشت سینه جوجه های گوشتی:

اسیدهای آمینه برای رشد ماهیچه ها ضروری بوده و میزان اسید آمینه لیزین (Lysine) در ماهیچه سینه نسبت به سایر اسیدهای آمینه بالاتر است (حدود ۷ درصد پروتئین ماهیچه سینه). مشخص شده که سطوح ناکافی لیزین جیره، بازده تولید ماهیچه سینه را در مقایسه با سایر ماهیچه ها بیشتر کاهش می دهد. وازکز و پستی با بررسی ۱۶ سری داده بدست آمده از کشورهای مختلف، میزان نیاز لیزین کل در جیره جوجه های گوشتی در سن ۰ تا ۲۱ روزگی را برای افزایش وزن بدن ۱/۲۱ درصد و برای بهبود بازده خوراک ۱/۳۲ درصد تخمین زدند که بسیار بیشتر از میزان ۱/۱ درصد توصیه شده توسط NRC بود. در بررسی دیگری که به تازگی صورت گرفته، میزان لیزین کل برای تولید بهینه گوشت سینه در جوجه های گوشتی نژاد راس ۷۰۸ در سن ۱۵ تا ۳۵ روزگی ۱/۱۷ درصد تخمین زده شده است. اگرچه سطوح بالای اسیدآمینه لیزین باعث رشد بهینه ماهیچه سینه می شود اما لزوماً این سطوح ممکن است از نظر اقتصادی به صرفه نباشد. شواهدی وجود دارد که پیشنهاد می کند استفاده از سطوح بالای لیزین در جیره استارتر، رشد ماهیچه سینه را در پایان دوره تحت تأثیر قرار می دهد. بنابراین یک روش برای افزایش اقتصادی سطح لیزین جیره می تواند استفاده از سطوح بالای این اسید آمینه در جیره استارتر و کاهش نسبی آن در جیره مراحل بعدی پرورش باشد.

اثرات متقابل بین اسیدهای آمینه در جوجه های گوشتی:

گزارش شده که جوجه های گوشتی تغذیه شده با سطوح لیزین به میزان ۱۱۲ درصد توصیه های NRC، برای بازده رشد و تولید بهینه نیازمند سطح ۱۱۲ درصد متیوتین نسبت به توصیه NRC می باشند. این اثر متقابل بین لیزین و ترئونین نیز وجود دارد.

پاسخ جوجه های گوشتی به سطوح اسید آمینه جیره:

کید و همکاران گزارش کردند که سطوح بالای اسیدهای آمینه در جیره جوجه های گوشتی نژاد راس در سن ۱ تا ۴۹ روزگی دارای اثرات مثبتی بر وزن بدن، ضریب تبدیل غذایی و بازده تولید گوشت سینه بود. در این بررسی، تأمین سطوح بالای اسیدهای آمینه در ابتدای دوره (۱ تا ۲۸ روزگی) برای افزایش عملکرد و تولید گوشت سینه ضروری بود. جوجه های گوشتی نر نیازمند درصد بالاتری از اسیدهای آمینه در جیره بودند. وزن بهینه جوجه های نر (۱/۸ کیلوگرم) در سن ۳۵ روزگی با استفاده از ۱/۳۸ درصد لیزین در جیره استارتر (۱ تا ۱۴ روزگی)، ۱/۲ درصد لیزین در جیره رشد (۱۵ تا ۲۸ روزگی) و ۱/۱۱ درصد لیزین در جیره پایانی ۱ (۲۹ تا ۳۵ روزگی) بدست آمد، در حالیکه این مقادیر برای جوجه های ماده به ترتیب ۱/۲۲ درصد، ۱/۱ درصد و ۰/۹۴ درصد بود.

در بررسی دیگری، Corzo و همکاران مشخص کردند که جوجه های گوشتی آ پلاس (Arbor Acres Plus) که در سن ۱ تا ۱۴ روزگی با جیره دارای سطوح بالای اسید آمینه (۱/۳۷ درصد) تغذیه شدند دارای نرخ رشد و ضریب تبدیل غذایی بهینه بودند اما تغذیه با جیره های داری سطوح متوسط اسید های آمینه از ۱۵ تا ۴۹ روزگی (۱/۱ درصد لیزین از ۱۵ تا ۲۸ روز، ۰/۹۴ درصد لیزین از ۲۹ تا ۳۵ روز و ۰/۹ درصد لیزین از ۳۶ تا ۴۹ روز) برای وزن بدن، ضریب تبدیل غذایی و بازده تولید گوشت سینه کافی بود. اختلاف در پاسخ به سطوح اسیدهای آمینه جیره می تواند به سویه جوجه های گوشتی نیز مربوط باشد. رشد ماهیچه ها به میزان زیادی به تعداد هسته سلول یا کل DNA بستگی دارد. مصرف خوراک فاکتور دیگری است که درصد نیاز اسیدهای آمینه جیره را در سویه های مختلف مرغ گوشتی تحت تأثیر قرار می دهد. بنابراین درصد اسیدهای آمینه در جیره سویه هایی که مصرف خوراک کمتری دارند باید بالاتر باشد.

بطور کلی در ارتباط با تغذیه اسیدهای آمینه در جوجه های گوشتی می توان به موارد زیر اشاره نمود:

  • تغذیه جوجه های گوشتی با جیره های حاوی سطوح بالای اسیدهای آمینه در ۴ هفته اول می تواند اقتصادی باشد زیرا مصرف خوراک در این دوره نسبت به دوره پایانی کمتر است.
  • درصد اسیدهای آمینه جیره، افزایش وزن جوجه های گوشتی را تا سن ۳۵ روزگی تحت تأثیر قرار می دهد اما میزان تأثیر بعد از سن ۳۵ روزگی کاهش می یابد.
  • تغذیه جوجه های گوشتی با جیره های حاوی اسید آمینه بالا از ۱ تا ۳۵ روزگی، بازده تولید گوشت سینه را در مقایسه با جوجه های تغذیه شده با جیره های حاوی سطوح متوسط اسید آمینه به میزان ۱ درصد افزایش می دهد، درحالیکه این میزان از سن ۳۵ روزگی تا ۸ یا ۹ هفتگی حدود ۰/۵ درصد است.
  • در تنظیم حداقل اسیدهای آمینه جیره، علاوه بر قیمت جیره باید قیمت گوشت سینه نیز برای بالانس جیره های اقتصادی مد نظر قرار بگیرد.
دسته ها: وبلاگ

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه پس از تائید مدیریت منتشر می شود.