بهترین کنسانتره مرغ گوشتی

تغذیه مهمترین عامل تأثیر گذار بر تولید و بهره وری جوجه گوشتی است و بیشترین هزینه تولید در مرغداری مربوط به خوراک می باشد. امروز استفاده از کنسانتره مرغ گوشتی در تغذیه جوجه گوشتی رایج است که در ادامه مطلب بیشتر به آن پرداخته خواهد شد. برای حمایت از عملکرد بهینه، جیره های مرغ گوشتی باید به گونه ای فرموله شوند که بالانس مناسبی بین انرژی، پروتئین، اسیدهای آمینه، ویتامین ها، مواد معدنی و اسیدهای چرب ضروری وجود داشته باشد. فرموله و بالانس کردن جیره ها نیازمند دانش جیره نویسی است. بررسی آنالیز جیره ها برای اطمینان از تأمین کافی مواد مغذی، بالانس مناسب بین مواد مغذی و سطوح مناسب مصرف دان توسط جوجه ها ضروری است.

مواد تشکیل دهنده دان مرغ گوشتی:

اقلام خوراکی مورد استفاده در جیره مرغ گوشتی باید تازه و با کیفیت بالا از نظر کیفیت فیزیکی و قابلیت هضم باشند. مهمترین اقلام خوراکی در جیره مرغ گوشتی عبارتند از:

ذرت، کنجاله سویا، گندم، فول فت سویا، کنجاله کلزا، کنجاله آفتابگردان، کنجاله کتان، اسیدهای آمینه، روغن و چربی ها، کربنات کلسیم، فسفات، نمک، جوش شیرین، ویتامین ها و مواد معدنی و سایر افزودنی ها نظیر آنزیم فیتاز، مولتی آنزیم، توکسین بایندر و ...

برای تأمین ریزمغذی های جیره می توان از کنسانتره ویژه مرغ گوشتی استفاده کرد، اما یک کنسانتره خوب دارای ویژگی هایی است که در ادامه به آنها پرداخته می شود.

کنسانتره مرغ گوشتی باید سطوح مناسبی از اسیدهای آمینه ضروری را تأمین کند

اسیدهای آمینه ضروری به گروهی از اسیدهای آمینه گفته می شود که بدن جوجه قادر به تولید آنها نبوده و حتماً باید از طریق خوراک تأمین شوند. این اسیدهای آمینه شامل متیونین، لیزین، متیونین بعلاوه سیستئین، ترئونین، آرژینین، ایزولوسین، والین، تریپتوفان و لوسین می باشند. امروزه تعدادی از اسیدهای آمینه به صورت سنتتیک تولید شده و در تهیه دان و کنسانتره ویژه مرغ گوشتی از آنها استفاده می شود. جوجه های مدرن به سطوح اسیدهای آمینه جیره در مورد رشد، ضریب تبدیل غذایی و بازدهی تولید بسیار پاسخگو هستند. مشخص شده که استفاده از سطوح بالاتر اسیدهای آمینه می تواند از طریق افزایش عملکرد جوجه گوشتی، بهبود بازده لاشه و کاهش ضریب تبدیل غذایی نقش موثری در بهبود عملکرد گله داشته باشد. سطوح اسیدهای آمینه جیره باید با در نظر گرفتن سایر مواد مغذی از جمله سطوح انرژی تنظیم شود. سطوح پروتئین اقلام جیره باید بصورت مرتب مورد اندازه گیری قرار گرفته و در صورت وجود تغییرات در پروتئین هر یک از اقلام، میزان اسیدهای آمینه کل و قابل هضم باید اصلاح شوند.

  • پروفایل اسید آمینه ایده آل:

تأمین بالانس مناسبی از اسیدهای آمینه برای جوجه گوشتی ضروری است. برای رسیدن به این هدف، پروفایل اسید آمینه ایده آل می تواند مورد استفاده قرار گیرد. همانگونه که در جدول زیر مشاهده می کنید، در این سیستم اسید آمینه لیزین (لایزین)  بعنوان مبنا در نظر گرفته شده و سایر اسیدهای آمینه بر اساس آن تنظیم می شوند.

اسید آمینه قابل هضم دان استارتر دان رشد دان پایانی 1 دان پایانی 2
لیزین 100 100 100 100
متیونین+سیستئین 74 76 78 78
متیونین 40 41 42 42
ترئونین 67 67 67 67
والین 75 76 76 78
ایزولوسین 67 68 69 69
آرژینین 107 107 107 108
تریپتوفان 16 16 16 16
لوسین 110 110 110 110

 

از مهمترین اسیدهای آمینه سنتتیک مورد استفاده در کنسانتره مرغ گوشتی می توان به موارد زیر اشاره نمود:

متیونین:

لیزین:

ترئونین:

کنسانتره مرغ گوشتی باید حاوی مقادیر کافی و متعادلی از مواد معدنی پر نیاز باشد

تأمین سطوح صحیح و متناسب مواد معدنی اصلی برای رشد جوجه های گوشتی ضروری است. مواد معدنی اصلی و پر نیاز شامل کلسیم، فسفر، منیزیم، سدیم، پتاسیم و کلر می باشند.

  • کلسیم:

کلسیم موجود در دان جوجه گوشتی بر روی رشد، بازدهی خوراک، نمو استخوان ها، سلامت پا، عملکرد اعصاب و سیستم ایمنی تأثیر گذار است. برای رسیدن به عملکرد بهینه لازم است که کلسیم در مقادیر کافی و به صورت پیوسته در دان وجود داشته باشد.

  • فسفر:

همانند کلسیم، فسفر نیز در مقادیر و شکل مناسب برای رشد بهینه و ساختار اسکلتی جوجه گوشتی مورد نیاز است. نیاز فسفر بر اساس سیستم قابلیت دسترسی بیان می شود به این صورت که فسفر منابع غیر آلی به میزان ۱۰۰ درصد و فسفر منابع گیاهی به میزان ۳۳ درصد قابل دسترس در نظر گرفته می شوند. در بعضی از کشورها نیز از فسفر قابل هضم برای افزایش دقت تأمین نیازهای فسفر استفاده می شود. آنزیم فیتاز، میزان فسفر قابل دسترس از منابع گیاهی را افزایش داده و علاوه بر این میزان کلسیم و تعدادی از مواد معدنی دیگر را نیز افزایش می دهد و استفاده از آن می تواند اثر مثبتی بر عملکرد جوجه های گوشتی داشته باشد.

نسبت کلسیم به فسفر قابل دسترس:

در جیره های مرغ گوشتی، غالباً نسبت بین کلسیم و فسفر قابل دسترس میزان ۲ به ۱ در نظر گرفته می شود. سطح بالای کلسیم و عدم رعایت نسبت بین کلسیم و فسفر جیره ممکن است منجر به کاهش جذب فسفر شده و مشکلات اسکلتی و پا را در جوجه به دنبال داشته باشد.

  • سدیم، پتاسیم و کلر:

این مواد معدنی برای تعدادی از اعمال متابولیک در بدن جوجه مورد نیاز هستند. باید توجه داشت که مقادیر زیاد سدیم، پتاسیم و کلر در جیره باعث افزایش مصرف آب و به دنبال آن خیسی بستر می شود که می تواند مشکلات متعددی را در پی داشته باشد، بنابراین استفاده از سطوح مناسب آنها ضروری می باشد. همچنین کمبود آنها می تواند کاهش مصرف خوراک، کاهش رشد و راندمان تولید را در پی داشته باشد. در تنظیم جیره طیور، میزان کلر باید به دقت با استفاده از نمک، جوش شیرین و سایر منابع تنظیم شود. همچنین میزان کلر حاصل از سایر اقلام جیره نظیر کولین کلراید باید مد نظر قرار گیرد. بالانس الکترولیت جیره (DEB) بویژه در شرایط استرس حرارتی در جوجه های گوشتی اهمیت زیادی دارد. بالانس الکترولیت جیره به صورت سدیم+پتاسیم-کلر محاسبه شده و مقادیر ۲۲۰ الی ۲۳۰ میلی اکی والان در کیلوگرم جیره برای عملکرد بهینه گله مناسب می باشد.

کنسانتره مرغ گوشتی باید سطوح مناسبی از عناصر معدنی کم نیاز و ویتامین ها را فراهم نماید

ویتامین ها و مواد معدنی کم نیاز برای تمام اعمال متابولیک بدن ضروری هستند. باید توجه داشت که فرم مناسبی از مواد معدنی کم نیاز استفاده شود. مشخص شده که زیست فراهمی منابع آلی مواد معدنی بیشتر از منابع غیر آلی می باشد. همچنین منابع سولفاته دارای زیست فراهمی بالاتری نسبت به فرم اکسید و کربنات مواد معدنی هستند. شواهد نشان می دهد که استفاده از سطوح بالاتر سلنیوم و روی می تواند باعث تقویت سیستم ایمنی و بهبود پردرآوری جوجه های گوشتی شود. همچنین عنصر روی می تواند باعث بهبود سلامت پا شود. بسیاری از شرایط مانند استرس و بیماری می توانند باعث افزایش نیاز مرغ گوشتی به ویتامین ها نسبت به آنچه که در جداول احتیاجات مرغ گوشتی آورده شده شود. افزایش سطوح ویتامین ها در جیره باید با در نظر گرفتن شرایط پرورشی موجود در مناطق مختلف انجام شود و استراتژی اصلی باید حذف یا کاهش عوامل استرس زا به جای افزایش سطوح ویتامین های جیره باشد.

استفاده از افزودنی ها در کنسانتره مرغ گوشتی:

تعداد زیادی از افزودنی ها را می توان در کنسانتره ویژه مرغ گوشتی مورد استفاده قرار داد، اگرچه استفاده از آنها ضروری نیست اما می توانند به بهبود عملکرد گله کمک کنند. این افزودنی ها شامل موارد زیر است:

  • آنزیم ها:

آنزیم ها برای افزایش قابلیت هضم خوراک و همچنین آزادسازی بعضی از مواد مغذی موجود در اقلام خوراکی در جیره مرغ گوشتی مورد استفاده قرار می گیرند. بطور کلی آنزیم ها بر روی کربوهیدرات ها، مواد معدنی باند شده در غلات و پروتئین ها تأثیر دارند. مولتی آنزیم برای افزایش قابلیت هضم پلی ساکاریدهای غیر نشاسته ای (NSP) موجود در غلات و سویا و بویژه گندم و جو مورد استفاده قرار می گیرد. آنزیم فیتاز نیز برای افزایش میزان فسفر قابل دسترس از منابع گیاهی استفاده می شود.

  • پری بیوتیک ها:

پری بیوتیک ها به دسته ای از مواد گفته می شود که باعث تحریک رشد باکتری های مفید و کاهش جمعیت باکتری های مضر در دستگاه گوارش می شوند. الیگوساکاریدها بیشترین کاربرد را بعنوان پری بیوتیک در تغذیه جوجه های گوشتی دارند.

  • پروبیوتیک:

شامل تعدادی از میکروارگانیسم های زنده است که به سرعت در دستگاه گوارش مستقر شده و مانع از ایجاد کلونی توسط باکتری های مضر و بیماری زا در مجرای گوارش جوجه می شوند.

  • اسیدهای آلی:

اسیدهای آلی برای کاهش آلودگی باکتریایی، بهبود قابلیت هضم خوراک و افزایش جذب مواد مغذی در دستگاه گوارش مورد استفاده قرار می گیرند.

  • توکسین بایندر و ضد قارچ:

از توکسین بایندر برای جذب سموم قارچی موجود در خوراک و همچنین بهبود قابلیت هضم دان استفاده می شود. مواد ضد قارچ برای جلوگیری از رشد قارچها بر روی خوراک نهایی و تولید مایکوکسین توسط آنها استفاده می شوند.

یک کنسانتره خوب علاوه بر موارد فوق می تواند با کاهش میزان پروتئین جیره و در نتیجه کاهش قیمت تمام شده دان باعث افزایش سود شود. در صورتی که قصد خرید کنسانتره مرغ گوشتی را دارید با در نظر گرفتن موارد بالا اقدام به خرید نمایید. جهت اطلاع از قیمت و خرید کنسانتره مرغ گوشتی می توانید با کارشناس فنی و فروش شرکت تماس حاصل فرمایید.

دسته ها: وبلاگ

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه پس از تائید مدیریت منتشر می شود.